Op deze pagina
1386: een nieuwe kathedraal voor Milaan
Waar nu de Duomo staat, stonden twee kerken: de Santa Maria Maggiore, de winterkathedraal, en de basiliek van Santa Tecla, de zomerkathedraal. Nadat de klokkentoren was ingestort, gaf aartsbisschop Antonio da Saluzzo op 12 mei 1386, gesteund door de bevolking, de aanzet tot de bouw van een nieuwe, grotere kathedraal.
Het eerste plan was een bakstenen gebouw in Lombardisch-gotische stijl. Maar al in 1387 nam de heer van Milaan, Gian Galeazzo Visconti, de leiding over de bouw en legde hij een veel ambitieuzer ontwerp op: een marmeren kathedraal in de stijl van de Europese laatgotiek, als uiting van de ambities van zijn staat.
Het marmer van Candoglia
Gian Galeazzo stelde de groeven van Candoglia beschikbaar en verleende royale belastingvrijstellingen: elk blok voor de bouwplaats kreeg het merkteken AUF, ad usum fabricae, en reisde zonder tol te betalen. Het witte, roze geaderde marmer van Candoglia is nog altijd de steen van de Duomo, en de groeven zijn nog steeds eigendom van de Veneranda Fabbrica.
Een Europese bouwplaats
Franse en Duitse architecten zoals Jean Mignot en Heinrich van Gmünd werden erbij gehaald om de bouw te leiden, maar ze bleven maar kort, omdat ze in botsing kwamen met de Lombardische vakmensen. Het resultaat was een gebouw dat in Europa zijn weerga niet kent. In 1391 werd besloten om van drie naar vijf beuken te gaan; in 1393 werd het eerste pijlerkapiteel gehouwen, naar een ontwerp van Giovannino de' Grassi.
Op 16 oktober 1418 wijdde paus Martinus V het hoofdaltaar in: vanaf die dag begon de nieuwe Duomo als kathedraal te functioneren, hoewel hij nog lang niet af was.
De tiburio en de renaissance
In 1488 dienden ook Leonardo da Vinci en Donato Bramante modellen in voor de vieringtoren; Leonardo trok het zijne later terug. De tiburio werd vanaf 1490 gebouwd door Giovanni Antonio Amadeo met Gian Giacomo Dolcebuono.
In 1567 gaf aartsbisschop Carolus Borromeus de bouw een nieuwe impuls en zette hij Pellegrino Tibaldi aan het hoofd van de Fabbrica; Tibaldi ontwierp het priesterkoor opnieuw. De kerk werd in 1577 opnieuw ingewijd, hoewel ze nog niet af was. Veel van het interieur dat je nu ziet, stamt uit die jaren: gids voor het interieur van de Duomo.
De gevel, voltooid voor Napoleon
Twee eeuwen lang bleef de gevel onvoltooid, terwijl het ene ontwerp het andere opvolgde. Tussen 1765 en 1769 voltooide Francesco Croce de hoofdspits, waarop vijf jaar later de Madonnina werd geplaatst.
De doorbraak kwam met Napoleon: in 1805, in aanloop naar zijn kroning tot koning van Italië, datzelfde jaar in de Duomo, liet hij het werk aan de voltooiing van de gevel beginnen. Carlo Amati voltooide die in 1813. De hele 19e eeuw door werden er nog beelden en spitsen toegevoegd, tot 1892.
Oorlog, restauratie en de eeuwige bouwplaats
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de Madonnina bedekt en werden de glas-in-loodramen weggehaald; de bombardementen beschadigden de kathedraal toch, en de middelste bronzen deur draagt nog steeds de sporen van granaatscherven. Na de oorlog werden de houten deuren vervangen door bronzen.
Halverwege de 20e eeuw brachten het verkeer en een dalende grondwaterstand de vier grote pijlers die de tiburio dragen in gevaar. In 1969 werd het gebied rond de Duomo afgesloten voor verkeer; de constructieve restauratie van de pijlers liep van 1981 tot 1986, het jaar van het 600-jarig bestaan.
Het onderhoud houdt nooit op: dat is de taak van de Veneranda Fabbrica del Duomo, die samen met de bouwplaats zelf ontstond. Vandaar het Milanese gezegde "Longh come la fabbrica del Domm", zo lang als de bouw van de Duomo, voor iets wat nooit eindigt.
De Duomo in cijfers
| Feit | Waarde |
|---|---|
| Begin van de bouw | 12 mei 1386 |
| Hoofdaltaar ingewijd | 16 oktober 1418 |
| Nieuwe inwijding | 1577 |
| Gevel voltooid | 1813 |
| Hoogte met de Madonnina | 108,5 meter |
| Beuken | 5, plus een transept met 3 |
| Pijlers | 52 |
| Spitsen | 135 |
| Marmer | Candoglia, groeven in eigendom van de Veneranda Fabbrica |
Het is de grootste kerk van Italië (de Sint-Pieter is groter, maar staat in Vaticaanstad).
Veelgestelde vragen
Wanneer is de Dom van Milaan gebouwd?
De bouw begon in 1386. Het hoofdaltaar werd in 1418 ingewijd, de gevel werd in 1813 voltooid en de laatste spitsen en versieringen kwamen in de 19e en 20e eeuw.
Wie heeft de Dom van Milaan gebouwd?
Aartsbisschop Antonio da Saluzzo begon ermee in 1386; Gian Galeazzo Visconti legde het marmeren ontwerp op. Hij werd gebouwd door generaties architecten, ingenieurs en steenhouwers van de Veneranda Fabbrica, onder wie Giovannino de' Grassi, Giovanni Antonio Amadeo, Pellegrino Tibaldi en Carlo Amati.
Hoe lang heeft de bouw van de Dom van Milaan geduurd?
Bijna zes eeuwen: van 1386 tot de laatste werkzaamheden in de 20e eeuw. Alleen al de gevel werd pas in 1813 voltooid.
Hoe hoog is de Dom van Milaan?
108,5 meter tot de top van de Madonnina, op de hoofdspits.
In welke stijl is de Dom van Milaan gebouwd?
Gotisch: een laatgotiek van Europese inspiratie, met kapitelen en versieringen die hem onderscheiden van de gotiek ten noorden van de Alpen. De gevel combineert gotische en neoclassicistische elementen.