Na tej stronie
Kto ją wykonał i kiedy
W XVIII wieku Duomo wciąż prawie nie miało iglic. 16 lipca 1765 roku kapituła Veneranda Fabbrica postanowiła wznieść główną iglicę nad tiburium: zaprojektował ją i zbudował architekt Fabbriki Francesco Croce, który ukończył ją w 1769 roku.
Na posąg na jej szczycie ogłoszono konkurs wśród rzeźbiarzy Fabbriki. Wygrał Giuseppe Perego, uczeń Elii Vincenza Buzziego, najprostszym ze swoich modeli: Matką Boską Wniebowziętą na obłoku, bez otaczających ją aniołów, ze wzrokiem i ramionami zwróconymi ku miastu. Według modelu wykonano kopię z drewna orzechowego, którą złotnik Giuseppe Bini przeniósł na arkusze kutej, złoconej miedzi.
30 grudnia 1774 roku posąg wciągnięto na górę i zamocowano na iglicy. Terakotowe modele Perega przechowywane są w Muzeum Duomo.
Jak wysoka jest Madonnina
Posąg ma 4,16 metra wysokości; razem z główną iglicą Duomo sięga 108,5 metra. To najwyższy punkt katedry. Halabarda, którą trzyma Madonnina, jest w rzeczywistości zamaskowanym piorunochronem.
Zgodnie z tradycją żaden budynek w Mediolanie nie miał być wyższy. Przepis, który stał się oficjalny w latach 30. XX wieku, sprawił, że Torre Branca i Torre Velasca pozostały poniżej 108,5 metra. Za tym szacunkiem stały też względy techniczne: wody gruntowe pod miastem sprawiały, że wyższe i cięższe budynki były ryzykowne.
Kopie na wieżowcach
Kiedy nad Duomo wyrosły wieżowce, Mediolan znalazł kompromis: kopię Madonniny na ich szczycie.
- Na wieżowcu Pirelli, siedzibie rady regionu, o wysokości 127 metrów.
- Na Palazzo Lombardia, siedzibie władz regionu, od 2010 roku, na wysokości 161 metrów.
- Na Torre Isozaki, od 22 listopada 2015 roku, na wysokości 209,2 metra: najwyżej umieszczona kopia, wykonana w Noli pod Neapolem.
Wojna i renowacje
W czasie II wojny światowej posąg okryto płótnami, żeby blask złota nie stał się punktem orientacyjnym dla bombowców.
W 1967 roku rozebrano go arkusz po arkuszu i ponownie pozłocono; skorodowaną żelazną konstrukcję wewnątrz zastąpiono stalą nierdzewną, a oryginał trafił do Muzeum Duomo. Kolejne złocenie przeprowadzono w 2012 roku, razem z renowacją głównej iglicy.
Symbol Mediolanu
Dla mediolańczyków „w cieniu Madonniny” znaczy po prostu „w Mediolanie”. W 1935 roku Giovanni D'Anzi zadedykował jej piosenkę w dialekcie „O mia bela Madunina”.
Jest też ludowe powiedzenie o pogodzie: gdy Madonninę widać z daleka, pogoda jest ładna. We mgle, częstej zimą, posąg znika.
Jak zobaczyć ją z bliska
Z placu Madonnina to złoty punkt ponad sto metrów nad ziemią. Żeby podejść bliżej, trzeba wejść na tarasy na dachu: 251 stopni pieszo albo windą do pierwszego poziomu. Na górze główna iglica wznosi się pośrodku dachu. Wszystko o tarasach Duomo.
Tarasy kosztują €16 schodami i €18 windą; z katedrą €22. Wszystkie ceny na stronie bilety.
Najczęściej zadawane pytania
Jak wysoka jest Madonnina na katedrze w Mediolanie?
Posąg ma 4,16 metra wysokości i stoi na szczycie głównej iglicy, 108,5 metra nad ziemią.
Kto wykonał Madonninę?
Zaprojektował ją rzeźbiarz Giuseppe Perego, a z arkuszy kutej, złoconej miedzi wykonał złotnik Giuseppe Bini. Ustawiono ją 30 grudnia 1774 roku.
Czy Madonnina jest ze złota?
Nie, jest ze złoconej miedzi. Ponownie pozłacano ją w 1967 i w 2012 roku.
Dlaczego na wieżowcach Mediolanu stoi Madonnina?
Zgodnie z tradycją żaden budynek nie miał być wyższy od Madonniny. Jej kopie umieszczono na wieżowcach wyższych od Duomo: wieżowcu Pirelli, Palazzo Lombardia i Torre Isozaki.
Czy można wejść na górę, do Madonniny?
Do samego posągu nie, ale z tarasów Duomo widać ją z bliska, na szczycie głównej iglicy.
Źródła
- Wikipedia (it): Madonnina
- Wikipedia (it): Duomo di Milano
- Oficjalna kasa: Tarasy — sprawdzono 25 października 2026